ETNİK KİMLİK-3
1993 yılında KONDA’nın İstanbul’ da yaptığı anketinde hem ana hemde baba tarafından Türklük dışında bir etnik kökene sahip olduklarını beyan edenlerle bu kökenlere mensup akrabaların oluşturduğu grubun % 85. 6’ sı kendilerini Türk hissettiklerini ifade etmişler, kendilerini Türk olarak tanımlamışlardır. ( Kürt kökenlilerin % 72 si, Arap kökenlilerin % 91 i, Çerkez kökenlilerin % 92 si)
Bu gruplar için Türklük bir üst kimlik olmayıp asli kimliktir.
1927 yılı sayımına göre Türkiye’ de 14 milyon Türk, 1 milyon 180 bin Kürt, 134 bin Arap, 95 bin Çerkez vardır.
1985 yılı yapılan nufus sayımında 9 milyon 903 bin kişi olan Doğu ve Güneydoğu halkının sadece 2 milyon 276 bini ana dillerinin Kürtçe olduğunu söylemiştir. Bu da bu bölgelerimizde % 72 oranında ana dil Türkçe demek oluyor.
Türkiye’ nin Etnik nufus dağılımının 1927 yılından 1965 yılına kadar resmi tespitler, bilimsel veriler şunu göstermektedir ki Türkiye’ deki etnik nufus diye tabir edilenlerin, Türklük ile kaynaştığı, bütünleştiğidir. Bu yıllardan sonra Türkiye’ nin etnik yapısına yönelik yapılan bir çok yabancı ve yerli işbirlikçilerin çalışmalarına rağmen halkımızın bu bütünlüğü koruduğu görülüyor.
Osman Genç
